Na twee jaar rugklachten en een hernia weer pijnvrij: Het verhaal van Liesbeth
- Indy Schuring

- 21 mei
- 2 minuten om te lezen

Een leven in de wachtstand
Voor Liesbeth begon de ellende twee jaar geleden, waarschijnlijk na een lange autorit naar Italië. Wat begon als rugpijn, ontaardde in een jarenlange zoektocht langs fysiotherapeuten, de rugpoli, een podotherapeut voor een beenlengteverschil en zelfs een dubbele hernia. De impact op haar dagelijks leven was enorm. Een uur nodig hebben om ’s ochtends op gang te komen, met "gekraak en gesteun" omdraaien in bed en met cruise control rijden om haar been maar niet te hoeven strekken op het gaspedaal; de pijn (score 8) beheerste alles. Zelfs simpelweg opstaan van haar bureaustoel voelde alsof ze "een oud wijf" was door de stijfheid in haar SI-gewricht.
De stap naar innovatie
Na twee keer zonder resultaat injecties te hebben gehad in een expertkliniek, kwam Liesbeth via een vriendin bij LaserTherapeut terecht. Ondanks een gezonde dosis scepsis — "baat het niet, dan schaadt het niet" — besloot ze de ASA MLS-lasertherapie een kans te geven. De eerste behandeling leek gevoelsmatig weinig te doen, maar na de tweede sessie gebeurde er iets wonderlijks. Liesbeth stond op van de behandeltafel en kon zonder steun of leun direct haar broek aantrekken. Ze kon zelfs weer op één been staan, iets wat voorheen ondenkbaar was.
Waarom de laser het verschil maakte
Bij Liesbeth was er sprake van een complexe situatie: een beenlengteverschil gecombineerd met de restklachten van een hernia en een geïrriteerd SI-gewricht. Waar reguliere therapieën vaak stoppen bij symptoombestrijding, activeert onze MLS-laser het herstel op cellulair niveau. Het vermindert de ontsteking rondom het gewricht en 'ontspant' het weefsel dat door het beenlengteverschil jarenlang overbelast is geweest.
Een nieuw begin
Na vijf behandelingen is de pijnscore van een 8 naar een 1 of 2 gedaald. Liesbeth omschrijft het effect van de laser bijna als een "toverpilletje" dat de pijn wegneemt. Hoewel ze een kleine terugval had na de vierde behandeling — een normaal verschijnsel waarbij het lichaam hard aan het werk gaat — klaarde de lucht snel op. Ze is nu weer mobiel, kan zonder problemen fietsen en hoeft niet meer een uur te 'ontdooien' in de ochtend. Haar advies aan anderen met chronische klachten is dan ook simpel: "Ga het gewoon doen".




Opmerkingen