Van chronische hielspoor naar pijnvrij werken: Het herstelverhaal van Debby

Minstens tien uur per dag staan en lopen in de horeca. Dat was het dagelijks leven van Debby totdat een hardnekkige hielspoor en peesplaatontsteking roet in het eten gooiden. Wat begon als een sluimerende klacht in juni 2024, groeide uit tot een onhoudbare situatie. Uiteindelijk belandde Debby in de ziektewet. De impact was enorm: zelfs een vakantie werd overschaduwd door de pijn. Op gewone slippers lopen was onmogelijk en de moed zonk haar in de schoenen.

De vicieuze cirkel van traditionele behandelingen

Zoals veel mensen met hielspoor of een peesplaatontsteking, zocht Debby hulp in het reguliere medische circuit. Er werden foto's gemaakt in het ziekenhuis waar de hielspoor duidelijk op te zien was. Wat volgde was een intensief traject: een cortisonenprik die slechts een maand verlichting bood, shockwavetherapie, acupunctuur en een pijnlijke PNE-behandeling met stroomnaalden bij de fysiotherapeut.

Hoewel de peesplaat na verloop van tijd op de echo's wel iets dunner werd, bleef de pijn continu aanwezig. De fysiotherapeut gaf zelfs aan dat het wel 400 dagen kon duren voordat ze volledig van de klachten af zou zijn. Telkens wanneer het iets beter leek te gaan en Debby haar uren in de horeca probeerde op te bouwen, volgde er een terugval.

De doorbraak met de ASA MLS-laser

Via een collega hoorde Debby over LaserTherapeut en de innovatieve MLS-laserbehandeling. Hoewel ze al zoveel geprobeerd had, stapte ze er zonder scepsis in. Als je zover bent, wil je alles proberen om weer normaal te kunnen functioneren. In december startte ze een intensief traject van 13 behandelingen.

Rond de achtste behandeling begon Debby echt een wezenlijk verschil te merken. De behandelingen zelf waren volledig pijnloos, maar ze merkte dat de therapeut steeds harder moest drukken om de exacte pijnlocatie te vinden; een teken dat de diepliggende ontsteking eindelijk effectief werd aangepakt en het weefselherstel was ingezet.

Weer aan het werk en blik op de toekomst

De transformatie is groot. Waar Debby voorheen haar pijncijfer inschaalde op een 7 of 8, komt de pijn nu nooit meer boven een 2 of 3 uit. Ze is inmiddels weer bijna volledig aan het werk in de horeca (van de 32 uur werkt ze er nu alweer 28 tot 30). Het continu lopen gaat goed. Alleen bij langdurig stilstaan na veel beweging voelt ze nog wat milde stijfheid, maar dit is perfect houdbaar. Debby bouwt nu rustig en met hernieuwd vertrouwen haar laatste uren op.